yazıARKASI-MARMARA
Şimdi Marmara adası tatili bir sürpriz oldu benim için, İstanbul’da günümü gün gecemi gece ederken birden dendi ki “hadi Sami bizi Marmara adasına götür”. Bunu söyleyenler ananem ve teyzem olduğu için “tamam” dedim, istek büyük yerden. Gidip bir görmek fena olmaz diye düşünürken kendimi Yenikapı-Bandırma feribotunda buldum. Bandırmadan Erdek zaten 15 dakika çekiyor oradan da başka bir gemiye atlayarak yolculuğun büyük bir kısmını denizyolu ile halledip adaya vardık. Ancak Erdek’ten adaya geçerken birden büyük bir yaz borası başladı hayatımda böyle bir rüzgar görmedim desem yeridir, gemi beşik gibi sallanmaya başladı bazı yolcuların dudaklarından dua ettiklerini anlıyordum, benim için ise bu 3 günlük tatilin en eğlenceli yeri idi bu ufak gemi.
İnsan İstanbul’da eğlenirken böyle bir adaya gidince sudan çıkmış balığa dönüyor. Cidden gelişmemiş bir ada. Dizüstünü rahatlıkla nete bağlayabileceğim bir yer yok ki günde en az 1 saat internet doktor tavsiyesi bana. Alamadığım zamanlar bir garip bakmaya başlıyorum huysuzlaşıyorum. Bünye kaldırmıyor tabi. Aklımda da “kafa dinlemek” gibi bir niyet de olmadığı için bayağı bir yabancı kalıyorum adaya.
Kaldığım pansiyonda ki odamız salonumdaki halı [cami halısı değil bilindik 2,5/4 halı]kadar bişe tuvalet dahil. Odaya kendimizi sığdırsak ruhumuzu sığdıramıyoruz. Bide saat akşam 11 den sonra gece matinesi gibi bir durumu var pansiyonun, saat 2,5 3 e kadar barda müzik çalıyorlar. Bar dediğim yerde odamın balkonundan 20 metre uzaklıkta bir yer. Şimdi oda ufak klima diye bir icat daha adaya gelmemiş belki, mecburen cam açıyorsunuz sıcaktan açınca da sesten duramıyorsunuz. Yani saat 3 e doğru anca kendini bulup uyuyabiliyor insan. Tabi saat gece 3 e gelinceye kadar koyun saymıyorsun da aklında kuruyosun “ulan ben şimdi mutfaktan 2 uzun bıçak kapsam bara insem, . . . . . ”. Yok eğlence ciddi bişe olsa takılıcam, takılan insanlar sınırlı sayıda ki pansiyon müşterilerin bir kısmı sadece. Gayet ilginç bir hava var gecede insanlar “kafa dinlemek” için birebir olan bir adaya gelip sıkılmışlar anladığım kadarı ile bağırıp oynayacak gürültü arıyorlar, o kadar ki çıkıp ben söylesem eğlenecekler. Adamlar hala anlamamış Marmara adasında olduklarını sanırım kendilerini Avşa’da zannediyorlar, akıllarda gecenin etkisinde bir kıvılcım bir soru “burası Avşa değil sanırım yanlış iskelede mi indik gemiden”. Aslında böyle bir pansiyonda gece en süper eğlence Bar’da değil de pansiyon balkonunda tavla turnuvası okey ve muhabbet ile olur. Bak o zaman sen ortama. Yani eller havaya bu adaya yakışmıyor, bir garip duruyor. Zaten topu topu 2 gece kaldım adada, böyle bir yerde 1 hafta bir insanı tutun sonra 5 yıldızlı bir otele götürün kendini kral zanneder.
Adada fazla bir maceram olmadı, zaten yanımdakiler benden yaşça bayağı da büyük olduklarından bu sınırlayıcı oldu benim için. En büyük maceram bana “yuh artık” dedirten restoran maceram oldu. İlk yemek olarak tas kebabı söyledim, tadı pek hoş değildi ama ben açtım kebab bitti karnım doymadı ve başka bir restoranı da denemek yerine büyük bir hata yapıp “belki iskenderi iyidir” diyerek iskender söyledim. İskender daha kötü çıktı.işin en ilginç yanı ertesi gün bir balık restoranı garsonuna yakınlarda bulunan en iyi restoranı sorduğumda dün yemek yediğim yeri bana tarif etmesi beni şaşırttı. Bu durumda aklıma iki şey geldi ya bu restoranın sahibinin bu garson ile yada balık lokantası ile bir ilişkisi samimiyeti var ki bu olmasını istediğim şık, diğeri ise yada bu adada yeme yenilebilecek bir yer yok en azından merkezinde.
Ada gençler için bir yer değil, eğer çok yorucu bir sene geçirmediler ise yalnız yirmili yaşlarında ki biri zaten 2 günde kendini toparlar sonra etrafa saldırır. Adada başıma gelen ilginç bir olay ise pansiyon sahibinin babası oldu, bana bir adayı bir kendi anlatıp durdu. İlginç biri idi ancak adayı bildiği kesin gibi. Adaya bir daha gidermiyim, sadece burada kalmam belki ancak etrafta bulunan bir çok adayı da içeren bir Erdek turu yapabilirim bir gün.